تفسير كابلى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٤٧

سورة البقرة

اللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ ( 268 )

اللّه وعده مىدهد به شما آمرزش را از جانب خود ، و فضل را ؛ و اللّه بسيار فضل ، نيك داناست .

تفسير : اگر كسى بينديشد كه هرگاه خيرات كنم بينوا خواهم شد ! و با اينكه تأكيد الهى را شنيده ، از صرف مال خوددارى نمايد ، و از وعدهء راستين خدا ( ج ) اعراض كند ، و به پيمان شيطان تمايل و اعتماد نمايد ، او به يقين بداند كه اين وسوسه از سوى شيطان است ، و اين را نگويد كه من صورت شيطان را هرگز نديده‌ام ، حكم آن چگونه به من القاء مىشود ؟ ! و هركه پندارد كه در صدقه و خيرات گناهان وى آمرزيده مىشود ، و در مال او فزونى و بركت پديد مىآيد ؛ او بداند كه اين پندار از سوى خدا در دل وى فرود آمده ؛ خدا ( ج ) را شكر گويد ؛ از خزينهء الهى چيزى نمىكاهد ؛ حضرت او آشكار و نهان نيّات و اعمال مردمان را نيك مىداند .

يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَنْ يَشاءُ وَ مَنْ يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْراً كَثِيراً وَ ما يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبابِ ( 269 )

مىدهد دانش ( علم نافع ) هر كه را خواهد ، و هر كه را داده شد دانش ، هر آئينه داده شد نيكويى بسيار ؛ و نمىپذيرند پند مگر صاحبان عقل .

تفسير : هر كه را خدا ( ج ) خواهد در امور دين دانا مىگرداند ، و در امر خيرات دانش نصيب مىكند ، كه به چه نيّت و از كدام مال و به كدام كس و چگونه به بينوا خيرات دهد ؛ هر كه را خدا ( ج ) دانش كرامت كرده بزرگترين نعمت‌ها و محاسن نصيب او شده .