تفسير كابلى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٣٣

سورة البقرة

وَ الدَّمَ

و خون را ؛

تفسير : مراد از آن ، خونى است كه در رگها جارى مىباشد و هنگام ذبح بيرون مىآيد ؛ خونى كه در گوشت مىباشد حلال و پاك است ؛ خوردن گوشتى كه ناشسته پخته باشند ، رواست ، امّا مخالف نظافت است ؛ جگر و سپرز ، كه خون بسته است ، نيز به حكم شريعت حلال است .

وَ لَحْمَ الْخِنْزِيرِ

و گوشت خنزير را ؛

تفسير : خنزير ، چه مرده باشد و چه زنده ، و چه به قانون شرع ذبح شده باشد ؛ به هر صورت حرام است ؛ تمام اجزاى او گوشت ، پوست ، چربى ، ناخن ، موى ، استخوان ، پى و ساير چيزهاى او ناپاك و انتفاع و استعمال آن حرام است . در اينجا به مناسبت ذكر اشياى خوردنى تنها راجع به گوشت خنزير حكم شده است ؛ امّا به اجماع امّت و بدون شبهه ، خنزير نجس العين است ، و هيچ جزء آن پاك نبوده ، انتفاع از آن جايز نيست . چون خنزير از همه حيوانات بىغيرت‌تر و بىحياتر است ، و بيشتر حريص مىباشد ، و به نجاست راغب‌تر است ، حضرت الهى جلّ مجده - به نسبت آن « فَإِنَّهُ رِجْسٌ » گفته است ؛ و اقوامى كه گوشت خنزير را به كثرت مىخورند ، و از اجزاى آن انتفاع مىپردازند « 1 » اين خصال زشت صريحا در آنها مشاهده مىشود .

وَ ما أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ

و آنچه آواز بلند شود در ذبح آن به غير خدا ؛

تفسير : مقصد از « ما أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ » آنست كه در وقت ذبح حيوانى غير از نام خدا نام

( 1 ) . بهره مىبرند ، سود مىجويند ،