تفسير كابلى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٢١

سورة البقرة

هُمُ الْمُهْتَدُونَ ( 157 )

ايشان راه يافتگانند .

تفسير : رادمردانى كه به مصائب صبر كردند ، ناسپاسى ننمودند ، و اين مصائب را وسيلهء ذكر و شكر گردانيدند ؛ اى پيغمبر ! آنها را به عنايت و مهربانى ما مژده ده .

إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ

هر آئينه صفا و مروه از نشانه‌هاى خداست ؛

تفسير : پيشتر بيان تحويل قبله بود به جانب كعبه ، و فضل آن بر ساير قبله‌ها ؛ اكنون مىفرمايد : در آنجا مقام اداى حجّ و عمره مىباشد ، تا « وَ لِأُتِمَّ نِعْمَتِي عَلَيْكُمْ » نيز كاملا تصديق و تكميل گردد . به عبارت ديگر بيان اين مسئله كه صفا و مروه در « شَعائِرِ اللَّهِ » داخل است ، و سعى ميان آنها در حجّ و عمره لازم مىباشد ، بعد از بيان فضيلت صبر ، به اين جهت است كه فعل مذكور از آثار صابران ، يعنى حضرت هاجر و فرزند گرامى او اسماعيل عليه السّلام است - اين واقعه در كتب حديث ، تفسير ، تاريخ ، مذكور و مشهور است ؛ از مطالعهء آن « إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ » تصديق مىشود .

فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً پس هركه ( قصد ) حج كند خانه خداى را ، يا عمره به جا آرد ؛ پس گناهى نيست بر وى كه طواف كند به هر دو ؛ و هركه به طوع و رغبت خويش عمل نيكو به جا آرد ،