تفسير كابلى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٩٩

سورة البقرة

مذهب حق ( اسلام ) مخالف شديدند ، اين بود افتراى شما !

تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ لَها ما كَسَبَتْ وَ لَكُمْ ما كَسَبْتُمْ وَ لا تُسْئَلُونَ عَمَّا كانُوا يَعْمَلُونَ ( 134 )

آن گروهى بودند كه به تحقيق گذشتند ؛ آنها راست آنچه كردند ، و شما راست آنچه كرديد ؛ و پرسيده نمىشويد از آنچه ايشان مىكردند .

تفسير : يهود و نصارى عقيده داشتند كه اولاد در جرايم والدين مأخوذ ، و در ثواب آنها شريك مىباشند . اين درست نيست ؛ هر كه كيفر كردار خود را مىبيند ؛ چه زشت باشد ، چه زيبا .

وَ قالُوا كُونُوا هُوداً أَوْ نَصارى تَهْتَدُوا

و گفتند : شويد يهود يا نصارى ، تا راه يابيد !

تفسير : يهود به مسلمانان مىگويند : دين ما را بپذيريد ؛ و نصارى مىگويند : دين مار را قبول كنيد ؛ تا هدايت شويد !

قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ( 135 )

بگو : هرگز نى ! بلكه ( پيروى مىكنيم ) ملت ابراهيم را كه حنيف ( يك جهت ) بود ، و نبود از مشركان .

تفسير : اى محمّد بگو : گفته‌هاى شما هرگز شائسته قبول نيست ؛ ما به ملّت ابراهيم ( ع )