تفسير كابلى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٩٣

سورة البقرة

تفسير : كه تمام پيغمبران از تو متابعت كنند .

قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ ( 124 )

گفت : و از فرزندان من ؛ گفت : نمىرسد عهد ( امامت ) من ستمكاران را .

تفسير : بنى اسرائيل بسيار مغرور بودند و مىگفتند ما فرزندان ابراهيميم ؛ خداوند به ابراهيم وعده داده كه پيغمبرى و بزرگى در اولاد وى بماند ؛ ما پيرو دين اوئيم ؛ و همه احكام دين او را مىپذيريم ! خداوند ( ج ) ايشان را مىداناند « 1 » كه وعدهء خدا دربارهء كسانى است كه نيكوكردار باشند .

ابراهيم دو فرزند داشت . مدّتى بزرگى و پيغمبرى در اولاد اسحاق بود ؛ اكنون به فرزندان اسماعيل منتقل گرديد . ابراهيم دربارهء هر دو فرزند خود دعا كرده بود . خدا ( ج ) مىفرمايد :

اسلام هميشه دين واحد بوده و هست ، و همه پيامبران و امم ايشان به همين راه سپرى شده‌اند .

اين راه ، تسليم به احكام است ؛ احكامى كه خدا بوسيلهء پيغمبران خويش فرستاده ؛ مسلمانان اين راه را اختيار كردند ، و شما از آن بازگشتيد ! در آيات سابق ذكر انعام بود ؛ اين آيت از إزالهء شبهه است كه بنى اسرائيل خود را امام ، و متبوع انام ، و برتر از جهانيان مىدانستند ؛ و به كسى اقتفا و اتّباع نمىكردند .

فايده : در ضمن وقايع بنى اسرائيل ، تاريخ و مناقب ابراهيم عليه السّلام ذكر شد ؛ در ذيل تاريخ اوشان چگونگى و برترى كعبه در اين آيات ذكر مىشود ؛ و ضمنا ، چنان كه مفسران بيان كرده‌اند ، بر يهود و نصارى نيز الزام است .

وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً

و هنگامى كه گردانيديم خانهء كعبه را مرجع براى مردم و جاى امن ؛

( 1 ) . به ايشان اعلام مىنمايد