تفسير كابلى (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦٢

سورة البقرة

فَوَيْلٌ لِلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هذا مِنْ عِنْدِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَناً قَلِيلًا فَوَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَ وَيْلٌ لَهُمْ مِمَّا يَكْسِبُونَ ( 79 )

پس عذاب است به كسانى كه مىنويسند كتاب را به دستهاى خود ؛ باز ، مىگويند : اين از جانب خداست ! تا بخرند عوض وى بهاى اندك ؛ پس عذاب است به ايشان از آنچه نوشته دستهاىشان ؛ و عذاب است به ايشان از آنچه كسب مىكنند .

تفسير : اينها كسانى هستند كه سخنانى ، به معيار ذوق و انديشه‌هاى عوام ، از خود ساخته مىنوشتند ، و آن را به حضرت خداوند منسوب مىداشتند ؛ مثلا ، در تورات نوشته بود كه پيغامبر آخر الزمان با چهرهء زيبا ، چشمان سياه ، قامت ميانه ، گيسوان مجعّد ( تابدار ) ، رنگ گندمى ، متولد مىشود ؛ علماى يهود آن را تحريف نمودند ، و در شمائل فرخندهء وى از خود نگاشتند كه قامت او بلند ، چشمان او كبود ، موهاى او راست مىباشد ؛ تا عوام نبوّت حضرت وى را تصديق نكنند ، و منافع دنيوى ايشان را فتورى نرسد .

وَ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُودَةً

و گفتند : هرگز به ما تماس نكند آتش ، مگر روزهاى شمرده شده ؛

تفسير : اين « ايّام » به قول بعضى هفت روز است ، و به قول بعضى چهل روز ( كه مدّت عبادت گوساله بود ) ، و بعضى گويند : چهل سال است ( و آن مدت سرگردانى تيه باشد ) ، و بعضى گويند : به قدرى كه در دنيا زندگى كرده‌اند .