تنبيه الخواطر ونزهة النواظر (مجموعة ورام) (آداب و اخلاق در اسلام) ( فارسى) — الصفحة ٢٦٦

نكوهش دنيا

گويى سودش مال ديگرى است .

ديگرى گويد : هر كس از خدا دنيا را بخواهد مثل اين است كه ، درخواست مىكند تا در قيامت بيشتر نگاهداشته شود .

يكى از بزرگان گفته است : هيچ چيزى در دنيا وجود ندارد كه تو را خوشحال كند مگر اينكه به دنبال آن چيزى چسبيده است كه باعث ناراحتى تو است .

حسن ( 40 ) گويد : جان آدمى از دنيا - بدون سه حسرت - بيرون نمىرود : از مالى كه جمع كرده سير نمىشود ، و به آرزويش نمىرسد ، و توشهء نيكو براى خانه آينده‌اش نمىگيرد .

به كسى گفتند : به بىنيازى رسيده‌اى ! جواب داد : آن كسى بىنياز شده است كه از بردگى دنيا آزاد گشته است .

و ديگرى گويد : كسى در برابر خواسته‌هاى دنيا نمىايستد مگر اين كه در دلش چيزى باشد كه او را سرگرم آخرت ساخته باشد .

يكى از بزرگان گويد : ما خود را دلبستهء دنيا كرديم ، و هيچ كدام ديگرى را امر به معروف و نهى از منكر نكرد .

ديگرى گويد : اندك دنيا انسان را از نعمتهاى زياد آخرت باز مىدارد .

حسن گويد : دنيا را خوار شماريد ! به خدا سوگند كه دنيا براى كسى كه آن را پست شمارد ، پست‌تر از همه چيز است .

و نيز گويد : هر گاه خداوند نسبت به بنده‌اى ارادهء خير كند به او بخششى مىكند و بعد آن را قطع كند و آنگاه كه آن نعمت تمام شد به سمت او برمىگردد ، و هنگامى كه بنده‌اى نزد خدا خوار و پست شود ، دنياى او را گشايش بخشد .

ديگرى گويد : علاقهء دنيا و گناهان قلبى ، تا وقتى كه خيرى به انسان برسد ، او را در ميان مىگيرند .