تنبيه الخواطر ونزهة النواظر (مجموعة ورام) (آداب و اخلاق در اسلام) ( فارسى) — الصفحة ٢٦٣

نكوهش دنيا

مىخواهد ، بايد به معاشرت سگها بسازد .

گويند :

اى كسى كه دنيا را به همسرى مىخوانى ، از طلب دنيا خوددارى كن تا در امان باشى ! براستى هر كه دنياى فريبكار را به همسرى خواند ، زفافش نزديك است كه به عزا تبديل شود . ( 31 ) ابو درداء مىگويد : از پستى دنيا در پيشگاه خداست كه خداوند را جز در دنيا نافرمانى نكنند ، و كسى بر آنچه نزد خداست نرسد جز آن كه دنيا را ترك كند . ( 32 ) مردى به امير المؤمنين ( ع ) گفت : دنيا را برايم توصيف كن ! آن بزرگوار فرمود :

چگونه براى تو وصف كنم سرايى را كه هر كس تندرست باشد ، غافل از نعمت ، و هر گاه بيمار شود ، پشيمان و نادم شود ، و هر كس تنگدست باشد ، غمگين و هر كه بىنياز شود ، دچار فتنه و بلا شود ، در حلال آن حساب و در حرامش عقاب است . ( 33 ) بار ديگر از آن بزرگوار همين درخواست شد ، فرمود : مفصّل وصف كنم يا مختصر ؟ عرض شد : كوتاه ، فرمود : حلال دنيا حساب دارد ، و حرامش مجازات و كيفر .

حكيمى گويد : از دنياى جادوگر بپرهيزيد كه دلهاى دانشمندان را سحر مىكند ! ديگرى مىگويد : دنيا و آخرت در يك دل جمع مىشوند ، اما هر كدام كه پيروز شد ، آن ديگرى مطيع وى شود .

ديگرى گويد : به اندازه‌اى كه غم دنيا را مىخورى ، غم آخرت از دلت بيرون شود ، و به هر مقدار كه در غم آخرت باشى ، غم دنيا از دلت بيرون مىشود .

حضرت عيسى ( ع ) فرمود : دنيا و آخرت ، دو هوويند ، پس به هر مقدار كه