تفسير فاتحة الكتاب از امام حسن عسكرى (ع) (فارسى) — الصفحة ٧٢

بحثى پيرامون : تفسير إمام عسكرى عليه السّلام

مىكند كه ؛ اين كتاب ، از تأليف او نيست . و جز اين نيست كه ؛ برخى معاندين إثنا عشرى - كه دوستدار اشاعهء فحشاء ! در بين مؤمنين‌اند ! - تأليف كرده ، و بعضى أقوال را در آن مندرج ساخته ، و بشيخ و نجاشى نسبت داده ! كه آنها ، در دو كتابشان به ابن الغضائرى نسبت داده‌اند ! تا نسبت دادن به او ، برايش إمكان دهد تا بتواند از افتراآت و أكاذيب ، آنچه كه در آن مندرج نموده ، ترويج كند ! و از آن افتراآت ، قول او است باينكه ؛ « مفسّر استرآبادى ، اين تفسير را از دو نفر مجهول ، روايت كرده است » .

چون ؛ در راوى ، بعد از شناسائى اسم و كنيه و نسب و نسبت و مذهب و آئين و مقرّ و سرزمينش ، جهالتى باقى نمانده است .

و از جمله ، قول او است باينكه :

« آن دو نفر مجهول ، از پدرانشان از إمام ، روايت ميكنند » .

با اينكه ؛ در أوّل كتاب و خلال آن ، بعدم واسطه ، تصريح شده است .

و از جمله ، قول او است باينكه :

« إمام ، همان أبو الحسن سوّم است » .

با اينكه ؛ در موارد زيادى از آن ، تصريح است باينكه ؛ إمام ، أبو محمّد حسن ، پدر حضرت حجّة ، عليهما السّلام است .

و از جمله ؛ قول او است باينكه :

« تفسير ، از سهل ديباجى ، از پدرش جعل شده است » .

با اينكه ؛ نه براى سهل ، اسمى در سند تفسير است ؟ و نه براى پدرش ؟ ! و از جمله ؛ قول او است باينكه :

« مشتمل بر مطالب زشت و ناپسند است » .

با اينكه ؛ در آن ، جز بعضى معجزات غريب ! - كه در جاى ديگر نيست - پيدا نميشود .

و آنچه ، ما بيان كرديم ، همان وجهى است كه ؛ قديما و جديدا - سيرهء جارى بين أصحاب ما است ، از عدم اعتناء به آنچه كه ابن الغضائرى از جرح ، به آن متفرّد است ! . و اين ، به جهت عدم ثبوت جرح او است ، نه عدم قبول جرح او - چنان كه بعضى ، سابقهء ذهنى دارند - « 1 » الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ * قدرت اللَّه حسينى شاهمرادى

( 1 ) الذّريعه ، جلد 4 : 285 تا 291 .