تفسير فاتحة الكتاب از امام حسن عسكرى (ع) (فارسى) — الصفحة ٢٨

در بارهء « الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ »

گفت : آرى ! پروردگارا ! ( 1 ) فرمود : روبرويم بايست ! و آستين خويش بالا زن ! مانند ايستادن بندهء دليل خوار ! مقابل سيّد جليل صاحب إختيار ! .

موسى ، چنين كرد .

آنگاه ؛ پروردگار عزّ و جلّ ما ! ندا در داد : اى امّت محمّد ! ناگاه ، تمامشان به او جواب دادند :

« لبّيك ! اللّهمّ لبّيك ! لا شريك لك لبّيك ! إنّ الحمد و النّعمة و الملك لك لا شريك لك لبّيك ! » و آنها در صلب پدران و رحم مادرانشان بودند .

إمام فرمود : پس ؛ خداى تعالى ! اجابت آنان را [ شعار حج ] قرار داد .

آنگاه ؛ پروردگار عزّ و جلّ ما ! ندا كرد :

اى امّت محمّد ! يقين بدانيد ، قضا ( و قدر ) من بر شما ، چنين است كه ؛ رحمتم بر غضبم پيش افتاده است ! و گذشتم بر عقابم ! پس ؛ حقيقة ! قبل از اينكه مرا بخوانيد ، دعاى شما را پذيرفتم ! و قبل از اينكه از من بخواهيد ، بشما عطا كردم ! از شما ، كسى كه با شهادت [ لا إله الّا اللَّه وحده لا شريك له و أنّ محمّدا عبده و رسوله ] بديدار من آيد ، و حال آنكه ؛ در أقوال و گفتارش صادق ، و در أفعال و كردارش ، محق باشد ! و گواهى دهد كه ؛ علىّ بن أبى طالب ، برادر و وصىّ بعد از وى است و ولىّ او است ، - بطاعت و پيرويش ملتزم باشد ، همچون پيروى و طاعت محمّد ! - و گواهى دهد كه ؛ اوليائش [ كه برگزيدگان و أخيار و پاكان روزگارند ! ] بعجايب آيات حق ، ملبّس‌اند ! و دلائل حجج الهىاند ! و بعد از خدا و پيامبرش ، أولياء پروردگاراند ، او را وارد بهشتم ميسازم . اگر چه ؛ گناهانش مثل كف دريا باشد ! .

فرمود : زمانى كه ؛ پيامبر ما - محمّد صلّى اللَّه عليه و آله - برانگيخته شد ، خداى تعالى ! گفت :

[ اى محمّد ! و آنگاه كه امّتت را ندا به اين كرامت داديم ، بجانب طور نبودى !