تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦٧٢

بيان مقام اثبات

قوله : فى هذا الحال : يعنى حال اضطرار .

قوله : او الانتظار و الاقتصار الخ : اين عبارت اشاره است به شقّ دوّم تخيير .

قوله : و فى الصّورة الثّانية يتعيّن عليه البدار : مقصود از « صورت دوّم » صورتى است كه تدارك باقيمانده مستحبّ است .

متن : و امّا ما وقع عليه :

فظاهر اطلاق دليله مثل قوله تعالى :

فَلَمْ تَجِدُوا ماءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيداً طَيِّباً . *

و قوله عليه السّلام :

التّراب احد الطّهورين و يكفيك عشر سنين .

هو الاجزاء و عدم وجوب الاعادة او القضاء و لا بدّ فى ايجاب الاتيان به ثانيا من دلالة دليل بالخصوص و بالجملة :

فالمتّبع هو الاطلاق لو كان و الّا فالاصل و هو يقتضى البراءة من ايجاب الاعادة ، لكونه شكّا فى اصل التّكليف و كذا عن ايجاب القضاء بطريق اولى .

نعم ، لو دلّ دليله على انّ سببه فوت الواقع و لو لم يكن هو فريضة كان القضاء واجبا عليه لتحقّق سببه و ان اتى بالغرض ، لكنّه مجرّد الفرض .

ترجمه :

بيان مقام اثبات

بيان مقام اثبات

و امّا آنچه تكاليف اضطرارى برآن واقع شده‌اند يعنى نحوه اثبات آنها :

ظاهر اطلاق دليل اين تكليف نظير فرموده حقتعالى :

فَلَمْ تَجِدُوا ماءً * الآية .

و نيز فرموده امام معصوم عليه السّلام كه مىفرماين :