تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦٣٠
تقريب استدلال به آيه اوّل
مناسب‌تر و سزاوارتر به نظر مىرسيد .
تحرير و شرح
تحرير و شرح
از جمله آياتى كه ادّعا شده بر فور دلالت دارند دو آيه ذيل مىباشد :
الف : آيه ( 133 ) از سوره ( آل عمران ) كه مىفرمايد :
وَ سارِعُوا إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ .
( بشتابيد به اسباب آمرزش از پروردگارتان ) .
ب : آيه ( 148 ) از سوره ( بقره ) كه فرموده :
فَاسْتَبِقُوا الْخَيْراتِ .
( به انجام افعال خير مبادرت ورزيده و پيشى بگيريد ) .
تقريب استدلال به آيه اوّل
تقريب استدلال به آيه اوّل
قطعا ظاهر آيه مراد و مقصود نيست چه آنكه معناى ظاهرى آن اينست كه به آمرزش از جانب پروردگارتان سرعت كنيد .
جاى شبهه و تأمّل نيست كه آمرزش از افعال حقتعالى بوده و در قدرت بندگان نيست پس امر به آن از شخص حكيم آن هم حكيم على الاطلاق صحيح نمىباشد به ناچار بايد گفت مقصود از « مغفرت » اسباب و موجبات آن از قبيل توبه و تدارك ما فات و انجام افعال حسنه مىباشد .
و بنابراين تقدير معنا چنين مىشود :
به انجام اسباب مغفرت سرعت و شتاب نمائيد .
پرواضح است كه شتاب و سرعت كردن به معناى انجام عمل بنحو فورى است پس صيغه امر در مثل « سارعوا » به قرينه مادّه سرعت بر وجوب فور دلالت داشته به‌طورىكه ترك آن موجب غضب و سخط الهى مىشود .