تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٦٠٨

تحرير و شرح

متن : ان قلت فما معنى ما اشتهر من كون المصدر اصلا فى الكلام .

قلت مع انّه محلّ الخلاف ، معناه انّ الّذى وضع اوّلا بالوضع الشّخصى ثمّ بملاحظته وضع نوعيّا او شخصيّا ساير الصّيغ الّتى تناسبه ممّا جمعه معه مادّة لفظ متصوّرة فى كلّ منها و منه بصورة و معنى كذلك هو المصدر او الفعل فافهم .

ترجمه :

سؤال

پس معناى اين عبارت كه مشهور شده و مىگويند :

مصدر اصل كلام است چيست ؟

جواب

مضافا به اينكه اين معنا محلّ خلاف بوده و برخى آن را قبول ندارند معنايش اينست كه :

آنچه ابتداء به وضع شخصى وضع شده و سپس به ملاحظه‌اش ساير صيغى كه با آن تناسب داشته و جامع و قدر مشتركشان مادّه لفظى و معنائى است كه در هريك از آن صيغ و موضوع اوّلى متصوّر بوده آيا مصدر است يا فعل مىباشد .

تحرير و شرح

حاصل سؤال اينست كه :

طبق اشاره‌اى كه نموديد مصدر مبدأ سائر مشتقّات نبوده و مشتقّ منه