تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٧٥

تحرير و شرح

مقصود حاصل مىگردد .

قوله : انّ الامر الاوّل الخ : كلمه « ان » بفتح همزه با اسم و خبرش نائب فاعل است براى « مضافا » كه در ابتداء « قلت » ذكر گرديد .

قوله : و لو لم يقصد به الامتثال : ضمير در « به » به مجرّد موافقت راجع است .

قوله : كما هو القضيّة : ضمير « هو » به قصد امتثال راجع است .

قوله : لموافقة الثّانى : يعنى موافقت امر ثانى .

قوله : بدون قصد امتثاله : يعنى امتثال امر اوّل .

قوله : بهذه الحيلة و الوسيلة : مقصود از « هذه الحيلة » تعدّد امر مىباشد .

قوله : و ان لم يكد يسقط بذلك : مشار اليه « ذلك » مجرّد موافقت مىباشد .

قوله : فلا يكاد يكون له وجه : ضمير در « له » به عدم سقوط امر اوّل راجع است .

قوله : الّا عدم حصول غرضه : يعنى غرض آمر .

قوله : بذلك : يعنى بمجرّد اتيان فعل و صرف موافقت امر اوّل .

قوله : لاستحالة سقوطه مع عدم حصوله : ضمير در « سقوطه » به امر اوّل و در « حصوله » به غرض راجع است .

قوله : و الّا لما كان موجبا لحدوثه : يعنى و اگر با عدم حصول غرض امر ساقط بشود پس از ابتداء وجهى براى حدوث امر نبايد وجود داشته باشد .

ضمير در « حدوثه » به امر عود مىكند .

قوله : فلا حاجة فى الوصول الى غرضه الخ : نتيجه است براى دو جوابى كه از سؤال مزبور ذكر گرديد .

قوله : بوجوب الموافقة الخ : كلمه « بوجوب » جار و مجرور ، متعلّق است به « لاستقلال العقل » .

قوله : يحصل به غرضه : ضمير در « به » به موافقت و اتيان فعل راجع