تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٧٢

تحرير و شرح

نبوده بلكه به واسطه ترك طاعت و صرف ترك موافقت شارع مىباشد .

تحرير و شرح

مرحوم مصنّف از سؤال مذكور دو جواب داده‌اند كه شرح و توضيح جواب اوّل چنين مىباشد :

اساسا در كلّيّه واجبات يك امر و يك ايجاب بيشتر وجود ندارد چه در واجبات عبادى و چه در واجبات توصّلى چنانچه در مستحبّات نيز همين‌طور مىباشد .

منتهى فرقى كه بين واجبات عبادى و توصّلى است اينكه در عباديّات ثواب مترتّب بر امتثال و نيّت تقرّب بوده و عقاب موقوف بر ترك امتثال و عدم قصد قربت مىباشد .

امّا در توصّليّات همچون ازاله نجاست از بدن و لباس ثواب موقوف بر نيّت تقرّب و عقاب معلول ترك و عدم موافقت مىباشد .

قوله : بانّه ليس فى العبادات : ضمير در « انّه » به معناى « شأن » مىباشد .

قوله : كغيرها من الواجبات و المستحبّات : ضمير در « كغيرها » به عبادات عود مىكند .

قوله : فيها المثوبات و العقوبات : ضمير در « فيها » به عبادات راجع بوده و كلمه « المثوبات » فاعل « يدور » مىباشد .

قوله : بخلاف ما عداها : ضمير در « ما عداها » به عبادات راجع است .

قوله : فيدور فيه : ضمير در « فيه » به ما عداها عود مىكند .

قوله : و مطلق الموافقة : يعنى على ترك مطلق الموافقة .

متن : انّ الامر الاوّل ان كان يسقط بمجرّد موافقته و لو لم يقصد به الامتثال كما هو القضيّة الامر الثّانى فلا يبقى مجال لموافقة الثّانى مع موافقة الاوّل بدون قصد امتثاله ، فلا يتوسّل الآمر الى غرضه بهذه الحيلة و الوسيلة و ان لم