تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٥٣

تحرير و شرح

متن : المبحث الخامس انّ اطلاق الصّيغة هل يقتضى كون الوجوب توصّليّا ، فيجزى اتيانه مطلقا و لو بدون قصد القربة أو لا ، فلا بدّ من الرّجوع فيما شكّ فى تعبّديّته و توصّليّته الى الاصل .

لا بدّ فى تحقيق ذلك من تمهيد مقدّمات :

ترجمه :

مبحث پنجم

مبحث پنجم

اطلاق صيغه امر آيا مقتضى است كه وجوب توصّلى بوده در نتيجه آوردن آن بطور مطلق و بدون قصد قربت مجزى است يا چنين نمىباشد .

بنابراين در موردى كه نسبت به تعبّدى و توصّلى بودن شىء شكّ كنيم و لازم است باصل رجوع شود بايد بگوئيم در تحقيق اين مسئله از تمهيد چند مقدّمه ناچار و ناگزير هستيم :

تحرير و شرح

تحرير و شرح

وجوب به اعتبارى بر دو قسم است :

1 - وجوب تعبّدى .

2 - وجوب توصّلى .

مقصود از وجوب تعبّدى آنست كه بدون قصد قربت و نيّت تقرّب حاصل نشود همچون وجوبى كه در عبادات مىباشد .

و مراد از وجوب توصّلى صرف لزوم اتيان شىء بوده بدون آنكه حاجتى به قصد قربت باشد مانند وجوب ازاله نجاست از لباس و بدن براى نماز .

پس از ذكر اين مقدّمه كوتاه مىگوييم :

در موردى كه تعبّدى يا توصّلى بودن وجوبى محرز و مشخّص باشد