تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٥١

مناقشه مرحوم مصنّف در وجوه سه‌گانه

قوله : ايضا : يعنى همان‌طورىكه حقيقت در وجوب نيست ظاهر در آن نيز نمىباشد .

قوله : او تكون : ضمير مستتر در آن به صيغه راجع است يعنى او تكون الصّيغة ظاهرة فى الوجوب .

قوله : قيل بظهورها فيه : ضمير در « بظهورها » به صيغه و در « فيه » به وجوب راجع است .

قوله : لغلبة الاستعمال فيه : يعنى غلبه استعمال صيغه در وجوب .

قوله : او لغلبة وجوده : يعنى وجود وجوب .

قوله : او اكمليّته : يعنى اكمليّت وجوب از ندب .

قوله : و الكلّ كما ترى : اين عبارت اشاره است بجواب مرحوم مصنّف از سه وجه مذكور .

قوله : و كذا وجوده : يعنى وجود ندب .

قوله : ليس باقلّ : يعنى ليس باقلّ من الوجوب .

قوله : لو لم يكن باكثر : ضمير در « لم يكن » به ندب راجع است .

قوله : بحيث يصير وجها له : ضمير در « يصير » به لفظ و در « له » به معنا راجع است .

قوله : و مجرّد الاكمليّة لا يوجبه : كلمه « واو » به معناى « حاليه » بوده و ضمير مفعولى در « لا يوجبه » به كون اللّفظ و الصّيغة وجها راجع است .

متن : نعم ، فيما كان الآمر بصدد البيان فقضيّة مقدّمات الحكمة هو الحمل على الوجوب ، فانّ النّدب كانّه يحتاج الى مئونة بيان التّحديد و التّقييد بعدم المنع من التّرك بخلاف الوجوب ، فانّه لا تحديد فيه للطّلب و لا تقييد ، فاطلاق اللّفظ و عدم تقييده مع كون المطلق فى مقام البيان كاف فى بيانه فافهم .