تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٢٢
تحرير و شرح
مبحث اوّل
مبحث اوّل
براى صيغه امر معانى متعدّدهاى ذكر شده كه صيغه در آنها استعمال مىشود و از جمله آنها معانى ذيل را شمردهاند :
ترجّى ( اميدوارى ) ، تمنّى ( آرزو نمودن ) ، تهديد ( ترساندن ) ، انذار ( برحذر داشتن ) ، اهانت ( كوچك شمردن ) ، احتقار ( خوار نمودن ) ، تعجيز ( به عجز آوردن ) ، تسخير ( رام نمودن ) و غير اين از معانى ديگر .
ولى اين امور را از معانى امر دانستن صحيح نمىباشد ، زيرا بديهى است كه صيغه امر در هيچيك از اين امور استعمال نشده است بلكه صرفا در انشاء طلب به كار مىرود ، منتهى داعى و باعث بر انشاء طلب همانطورىكه گاه بعث و تحريك به طرف مطلوب واقعى بوده زمانى نيز يكى از اين امور مىباشد .
تحرير و شرح
تحرير و شرح
در اين فصل كه مربوط به صيغه امر است نه مبحث عنوان شده بشرح ذيل :
مبحث اوّل : معانى صيغه امر .
مبحث دوّم : بيان معناى حقيقى صيغه امر .
مبحث سوّم : بيان معناى ظاهرى جمل خبريّه .
مبحث چهارم : بفرض كه صيغه امر حقيقت در وجوب نباشد آيا در آن ظهور دارد يا ظاهر نيز نمىباشد .
مبحث پنجم : اقتضاى اطلاق صيغه آنست كه وجوب توصّلى باشد .
مبحث ششم : اقتضاى اطلاق صيغه آنست كه وجوب نفسى تعيينى عينى باشد .
مبحث هفتم : اختلاف در صيغه امر عقيب حظر .
مبحث هشتم : نفى دلالت صيغه امر بر مرّه و تكرار .
مبحث نهم : نفى دلالت صيغه امر بر فور و تراخى .