تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٩٨

استدراك

در اينجا زن قصدش از صيغه انشاء « انكحتك » ثبوت معناى نكاح بنفس صيغه مزبور است كه اين ثبوت منشا است براى انتزاع زوجيّت بين زن و مرد كه امرى است مترتّب بر ثبوت معناى نكاح .

متن : نعم :

لا مضايقة فى دلالة مثل صيغة الطّلب و الاستفهام و التّرجّى و التّمنّى بالدّلالة الالتزاميّة على ثبوت هذه الصّفات حقيقة امّا لاجل وضعها لايقاعها فيما اذا كان الدّاعى اليه ثبوت هذه الصّفات او انصراف اطلاقها الى هذه الصّورة ، فلو لم تكن هناك قرينة كان انشاء الطّلب او الاستفهام او غيرها بصيغتها لاجل قيام الطّلب و الاستفهام و غيرهما بالنّفس وضعا او اطلاقا .

ترجمه :

استدراك

استدراك

بلى : مضايقه‌اى نيست از اينكه بگوئيم :

صيغه طلب و استفهام و ترجّى و تمنّى به دلالت التزاميّه بر ثبوت اين صفات حقيقتا در نفس دلالت دارند حال يا بخاطر اينكه وضع اين صيغ براى ايقاع صفات مزبور مىباشد و آن در جائى است كه داعى و باعث بر ايقاع تحقّق و ثبوت اين صفات در نفس باشد .

و يا به جهت آنكه اطلاق صيغه منصرف به خصوص صورتى است كه صفات در نفس تحقّق داشته باشند بنابراين اگر قرينه‌اى در بين نباشد بايد گفت :

انشاء طلب يا استفهام و يا غير اين دو به واسطه صيغه انشاء و ايقاع بخاطر آنست كه طلب و استفهام و غير اين دو از صفات ديگر در نفس قائم مىباشند يا از باب وضع چنانچه گفته شد و يا از جهت اطلاق و انصراف .