تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٥

تقريب استدلال

فرمود زندگانى خود را با همسرت ادامه بده و از وى جدا مشو ، بريره محضر مباركش عرض نمود :

أ تأمرنى يا رسول اللّه : آيا مرا امر مىفرماييد ؟

حضرت فرمودند : لا بل انّما انا شافع : خير فقط صرف وساطت مىباشد .

مؤلّف گويد :

اين روايت را مرحوم حاج ميرزا حسين نورى در مستدرك ج ( 2 ) ص ( 600 ) به اين شرح نقل فرموده :

از كتاب غوالى اللّئالى :

روى ابن عبّاس انّ زوج بريره كان عبدا اسود يقال لها مغيث كانّى انظر اليه يطوف خلفها يبكى و دموعه تجرى على لحيته ، فقال النبىّ صلّى اللّه عليه و آله و سلّم للعبّاس :

يا عبّاس الا تعجب من حب مغيث بريرة و من بعض بريرة مغيثا ؟ !

فقال لها النّبىّ صلّى اللّه عليه و آله : لو راجعته فانّه ابو ولدك .

فقالت يا رسول اللّه : ا تأمرنى ؟

قال : لا انّما انا شفيع .

فقالت : لا حاجة لى فيه .

تقريب استدلال

تقريب استدلال

از اينكه بريره به حضرت عرض نمود : آيا امر مىفرماييد و سپس حضرت در پاسخش فرمودند : خير ، فقط صرف وساطت است به خوبى معلوم مىشود كه لفظ « امر » در اينجا به معناى وجوب است چون نفى حضرت و اثبات مجرّد وساطت و شفاعت دلالت برآن دارد كه امر به معناى وجوب است .

د : خداوند متعال در آيه شريفه : ما منعك الخ به شيطان مىفرمايد :