تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٢

جهت سوّم [ در معناى امر ]

و كيف كان ، فيكون كفاية فى صحّة سلب الامر الخ .

متن : الجهة الثّالثة لا يبعد كون لفظ الامر حقيقة فى الوجوب ، لانسباقه عنه عند اطلاقه .

و يؤيّده قوله تعالى :

فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ .

و قوله صلّى اللّه عليه و آله و سلّم :

لو لا ان اشقّ على امّتي لامرتهم بالسّواك .

و قوله صلّى اللّه عليه و آله و سلّم لبريرة بعد قولها : أ تأمرني يا رسول اللّه ؟

لا ، بل انّما انا شافع .

الى غير ذلك .

و صحّة الاحتجاج على العبد و مؤاخذته بمجرّد مخالفة امره و توبيخه على مجرّد مخالفته كما فى قوله تعالى :

ما مَنَعَكَ أَلَّا تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ .

ترجمه :

جهت سوّم [ در معناى امر ]

جهت سوّم [ در معناى امر ]

بعيد نيست كه بگوئيم :

لفظ « امر » در وجوب حقيقت است زيرا در وقتىكه آن را بدون قرينه مىگويند اين معنا به ذهن سبقت مىگيرد و مؤيّد اين ادّعاء است آيه شريفه :

فَلْيَحْذَرِ الَّذِينَ يُخالِفُونَ عَنْ أَمْرِهِ :

يعنى بايد كسانى كه از امر حقتعالى سرپيچى مىكنند خائف و ترسان باشند .

و نيز فرموده پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم :

لو لا ان اشقّ على امّتى لامرتهم بالسّواك :