تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٥

نقد مصنّف ( ره ) بر معناى اصطلاحى « امر »

معنا حدثيّا مع انّ الاشتقاقات منه ظاهرا تكون بذلك المعنى المصطلح عليه بينهم لا بالمعنى الآخر فتدبّر .

ترجمه :

حقيقت لفظ « امر » از نظر اصطلاح ارباب فنّ

و امّا از نظر اصطلاح اهل فنّ :

بايد بگوئيم نقل شده كه اتّفاق علماء است بر اينكه اين لفظ حقيقت است در قول مخصوص كه صيغه « افعل » باشد و در غير آن مجاز است .

ولى مخفى نماند كه بنابراين اتّفاق اشتقاق مشتقّات از لفظ امر ممكن نمىباشد زيرا در اين فرض معناى امر حدثى و مصدرى نيست تا قابليّت براى اشتقاق از آن را داشته باشد درحالىكه واضح و روشن است كه از لفظ « امر » به همان معناى مصطلح نه معناى ديگر مشتقّات اخذ مىشوند .

تحرير و شرح

حاصل فرموده مصنّف در اين مقام آنست كه :

مادّه « امر » از نظر اصطلاح به معناى قول مخصوص كه همان صيغه « افعل » هست مىباشد و برآن ادّعاى اتّفاق شده .

نقد مصنّف ( ره ) بر معناى اصطلاحى « امر »

مرحوم مصنّف در مقام تضعيف و اشكال بر معناى اصطلاحى مىفرماين :

اگر معناى كلمه « امر » صيغه مخصوص باشد چون اين معنا ، اسمى است نه مصدرى لاجرم بايد ملتزم شويم كه از امر به معناى مصطلح اشتقاق