تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٧
تحرير و شرح
لما صحّ التّعريض ، لانقضاء تلبّسهم بالظّلم و عبادتهم للصّنم حين التّصدّى للخلافة .
ترجمه :
وجه سوّم
وجه سوّم
دليل سوّم قائلين بعدم اشتراط ، استدلال امام عليه الصّلاة و السّلام است كه به پيروى از حضرت نبوى صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به آنطورى كه از كثيرى از اخبار بدست مىآيد بفرموده حقتعالى كه مىفرمايد :
لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ تمسّك نمودند بر عدم شايستگى كسانى كه بت يا صنم پرستيدهاند براى منصب امامت و خلافت .
و اين استدلال از حضرتش سلام اللّه عليه بعنوان تعريض و كنايه به كسانى بود كه مدّت مديد و زمانى طويل بتپرست بوده و بعد از اختيار اسلام متصدّى امر خلافت شدند .
واضح و روشن است كه اين استدلال موقوف است بر آنكه مشتقّ براى اعمّ وضع شده باشد چه آنكه در غير اين صورت تعريض و كنايه حضرت به ايشان صحيح نيست زيرا تلبّس ايشان به ظلم و عبادتشان نسبت به بت در زمان تصدّى خلافت منقضى و زائل شده بود .
تحرير و شرح
تحرير و شرح
حاصل اين دليل آنست كه خداوند متعال در سوره بقره آيه 124 مىفرمايد :
لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ يعنى كسانى كه ظالم هستند قابل نيل به عهد من كه امر خلافت باشد نيستند .
از بسيارى اخبار و احاديث اينطور استفاده مىشود كه امام عليه الصّلاة و السّلام به تبعيّت از نبىّ اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به اين آيه استدلال فرمودند كه كسانى كه قبل از اسلام بتپرست بوده و ستايش اصنام مىكردند