تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٠٦

توجّه مرحوم مصنّف به حرف و بيان امتياز حروف از اسماء و افعال

و مقصود از « فوائد » رساله مختصرى است از مرحوم مصنّف كه برخى از قواعد اصولى را در آن متعرّض شده‌اند .

قوله : عدم الفرق بينه و بين الاسم : ضمير در « بينه » به حرف راجع است .

قوله : و انّه فيهما لم يلحظ فيه الخ : ضمير در « انّه » و در « فيه » به معنا و در « فيهما » به اسم و حرف راجع است .

قوله : و لا عدم الاستقلال بها : ضمير در « بها » به مفهوميّة راجع است .

قوله : و انّما الفرق هو انّه وضع ليستعمل : ضمير « هو » به فرق راجع بوده و در « انّه » و « وضع » و « يستعمل » به حرف عائد مىباشد .

قوله : و اريد منه معناه حالة لغيره : ضمير در « منه » و « معناه » و در « لغيره » به حرف عائد است .

قوله : و بما هو فى الغير : ضمير « هو » به معنا راجع بوده و مراد از « الغير » غير معناى حرف مىباشد .

قوله : و وضع غيره : يعنى غير حرف .

قوله : ليستعمل و اريد منه معناه : ضمير در « يستعمل » و « منه » و « معناه » به غير راجع است .

قوله : بما هو هو : ضميرهاى « هو » به معناى غير حرف راجع است .

قوله : و عليه : يعنى و بنا بر تقريرى كه در فرق بين اسم و حرف گفته شد .

قوله : ليكون بينهما تفاوت : ضمير در « بينهما » به حرف و اسم راجع است .

متن : فلفظ الابتداء لو استعمل فى المعنى الآلى و لفظة « من » فى المعنى الاستقلالى لما كان مجازا و استعمالا له فى غير ما وضع له و ان كان به غير ما وضع له .