تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٩
جواب از روايت دوّم
جواب
جواب
بين اين دو هيچ تنافى وجود ندارد و به عبارت ديگر :
ملتزم مىشويم مقصود از الفاظ چهارگانه در صدر عبادات صحيح است يعنى اسلام بر اين عبادات صحيح بنا شده است و مع‌ذلك مراد از « اربع » نماز و روزه و زكات و حجّ فاسد مىباشد ولى فاسد بحسب واقع و صحيح به عقيده خود اهل سنّت ، بنابراين مىتوان گفت كه مقصود از « الاربع » نيز همان عبادات صحيح مىباشد ولى صحيح از نظر خود اين فرقه نه صحيح واقعى و حقيقى و بدين ترتيب تنافى متوهّم دفع مىگردد چه آنكه با اين تقرير لازم نمىآيد كلمه « الاربع » در عبادات چهارگانه فاسد يا احيانا در اعمّ از صحيح و فاسد استعمال شده باشد .
و از اين تقرير و بيان مىتوان استفاده كرد كه مقصود از « فلو انّ احدا صام نهاره » نيز صوم صحيح است ولى نه صوم صحيح حقيقى و واقعى بلكه صحيح به عقيده اين گروه .
و مىتوان گفت اطلاق صوم به روزه‌اى كه ايشان مىگيرند به اين اعتبار شده كه عملشان با صوم حقيقى مشابه و مشاكل است پس استعارة لفظ مزبور بفعل آنها اطلاق گرديده است .
بنابراين از اطلاق و استعمال لفظ صوم در اين فقره حديث نيز نمىتوان استفاده كرد كه به صوم فاسد نيز اطلاق اين نام بطور حقيقت شده است .
جواب از روايت دوّم
جواب از روايت دوّم
و امّا جواب از روايت دوّم :
بايد گفت از اين حديث شريف نيز دو جواب مىتوان داد :
جواب اوّل : آنكه استعمال « صلاة » در فاسد اعمّ است از حقيقت و مجاز مىباشد و عامّ را نمىتوان دليل بر خاصّ گرفت .