تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٤

و از جمله

ضرورة انّه لو لم يكن المراد منها الفاسد لزم عدم صحّة النّهى عنها ، لعدم قدرة الحائض على الصّحيحة .

ترجمه :

و از جمله

و از جمله

از جمله ادلّه اعمّىها اينست كه گفته‌اند :

در بسيارى از اخبار لفظ « صلاة » و غير آن از الفاظ ديگر در فاسد استعمال شده است نظير آنچه در فرموده معصوم عليه السّلام آمده است كه فرموده‌اند :

اسلام بر پنج پايه استوار شده است :

نماز ، زكات ، حجّ ، روزه و ولايت .

و احدى به آن‌طورى كه به ولايت خوانده شده بامر ديگرى دعوت نشده است ولى عامّه چهارتاى آن را نگاه داشته و اين را واگذارده‌اند ، پس بايد گفت اگر شخصى روز را روزه داشته و شب را به عبادت اقامه نمايد ولى بدون ولايت از دنيا رود روزه و نماز از او پذيرفته نمىشود .

در اين حديث شريف معصوم عليه السّلام فرمودند : عامّه چهارتاى اوّلى را اخذ كرده‌اند .

بنا بر اينكه عبادات اهل سنّت كه تارك ولايت هستند باطل باشد تعبير به « اخذ النّاس بالاربع » تنها در صورتى درست است كه اسامى عبادات براى اعمّ قرار داده شده باشند .

و نيز فرموده امام عليه السّلام كه فرمودند :

در ايّام حيض نمازت را واگذار .

چه آنكه بديهى و ضرورى است اگر مراد از « صلاة » در اين حديث صلاة فاسد نباشد لازم مىآيد كه نهى از صلاة صحيح نباشد زيرا زن حائض بر خواندن نماز صحيح قادر نيست .