تحرير الفصول في شرح كفاية الأصول (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٥٣
نكته دوّم
معنا مىباشد همانطورىكه نماز در حال اختيار با نماز در زمان اضطرار كه شخص احيانا نشسته يا به حالت خوابيده مىخواند از نظر صحّت واجد معناى واحدى است .
نكته دوّم
نكته دوّم
صحّت و فساد از امور اعتبارى و اضافى هستند به اين معنا ممكنست عمل واحدى را به اعتبارى صحيح و از حيثى فاسد بدانيم مانند تيمّم كه در حال اختيار و وجدان آب فاسد و در زمان اضطرار و فقدان آب صحيح است .
قوله : و منها : ضمير مؤنّث به « امور » راجعست .
قوله : و هو التّماميّة : ضمير « هو » به معناى واحد عائد است .
قوله : و تفسيرها باسقاط الخ : ضمير مؤنّث در « تفسيرها » به صحّت راجع بوده و كلمه « تفسيرها » مبتداء و خبرش « انّما هو بالمهمّ » مىباشد .
قوله : انّما هو بالمهمّ الخ : ضمير « هو » به تفسير راجع است .
قوله : من لوازمها : ضمير در « لوازمها » به صحّت عائد است .
قوله : لوضوح اختلافه : ضمير در « اختلافه » به مهمّ بازميگردد .
قوله : و هذا لا يوجب الخ : مشار اليه « هذا » اختلاف مهمّ بحسب انظار مىباشد .
قوله : كما لا يوجبه اختلافها : ضمير منصوبى در « لا يوجبه » به تعدّد معنى راجع بوده و ضمير مؤنّث در « اختلافها » به صحّت بازميگردد .
قوله : و منه ينقدح انّ الخ : ضمير در « منه » به عدم تعدّد معنا براى صحّت راجعست .
متن منها انّه لا بدّ على كلا القولين من قدر جامع فى البين كان هو المسمّى بلفظ كذا .