تشريح المقاصد في شرح الفرائد (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٦
تنبيه : [ ظن طريقى ]
قوله : ملاحظة دليل ذلك : مشار اليه « ذلك » ظنّ موضوعى است .
قوله : بقيام غيره من الطّرق المعتبرة مقامه : ضمير در « غيره » به ظنّ راجع بوده و ضمير در « مقامه » نيز چنين مىباشد .
قوله : لكن الغالب فيه الاوّل : مقصود از « الاوّل » ظنّ موضوعى على وجه الطريقيّة مىباشد .
تنبيه : [ ظن طريقى ]
تنبيه : [ ظن طريقى ]
چنانچه از ظاهر كلمات مرحوم مصنّف استفاده مىشود ظنّ طريقى محض وجود ندارد بلكه در تمام موارد ظنّ بنحو موضوع اخذ مىگردد منتهى گاهى موضوع براى حكم متعلّقش و زمانى جهت حكم غير آن .
و شايد سرّ اين امر آن باشد كه چون حجّيّت ظنّ بجعل جاعل و تنزيل او مىباشد ازاين‌رو در تمام موارد مىبايد ظنّ بنحو موضوع مأخوذ باشد .