تشريح المقاصد في شرح الفرائد (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٥٩

توجيه كلام اخباريّين

لازم است صرفا احكامى را امتثال و تبعيّت نموده كه حجّت‌هاى خداوند يعنى حضرات معصومين عليهم السّلام واسطه در تبليغ آنها بوده‌اند .

بنابراين هر حكمى كه حجّت خدا در آن وساطت نداشته باشد اطاعتش واجب نيست بلكه از قبيل « اسكتوا الخ » يعنى « ساكت باشيد از آنچه حقّ تعالى سكوت از آن نموده » مىباشد .

چه آنكه معناى سكوت خداوند از آن به اين معنا است كه اولياء و سفرائش را براى تبليغ آن امر نفرموده است .

و بهر تقدير در اين وقت بايد گفت : پس حكمى كه به غير وساطت معصوم عليه السّلام منكشف و بيان شود در نظر شارع ملغى و بىاعتبار است اگرچه با واقع مطابق باشد و شاهد بر اين مدّعا تصريح امام عليه السّلام در روايت مذكوره است بنفى ثواب بر صدقه دادن جميع مال با اينكه قطعا اين امر محبوب و از نظر حضرت حقّ تعالى فعلى است پسنديده ولى در عين حال چون از طريق معصوم و بفرمان امام عليه السّلام نبوده ملغى و بىاعتبار است .

شرح مقصود

قوله : لعلّ نظر هؤلاء فى ذلك : مقصود از « هؤلاء » اخباريّين بوده و مشار اليه « ذلك » ترجيح نقل بر عقل است .

قوله : من دان : به معناى تقرّب .

قوله : فانّ معنى سكوته عنه : ضمير در « سكوته » به حقّ تعالى و در « عنه » به ماء موصوله در « عمّا » راجع است .

قوله : عدم امر اوليائه بتبليغه : ضمير مجرور در « اوليائه » به حقّ تعالى و در « تبليغه » به ماء موصوله در « عمّا » راجعست .

قوله : كما يشهد به تصريح الامام عليه السّلام : ضمير در « به » به « ملغى فى نظر الشّارع » رجوع مىكند .