پاسداران حريم عشق (زندگانى وكلمات عرفا) (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٧٨

از وصاياى حضرت به اباذر

بِاللّه - عزّوجلّ - ، فقد جَرى القلمُ بِما هو كائِنٌ إلى يوم القيامةِ ، فلو أنَّ الخلقَ كلَّهم جهَدوا أن ينفَعوك بشىءٍ لم يُكتَب لكَ ، ما قدَروا عليه و لو جهَدوا أن يضُرُّوك بشىءٍ لم يَكتُبه اللَّهُ عليك ، ما قدَروا عليه . فإن استطَعتَ أن تعمَلَ لِلّه - عزّوجلّ - بِالرّضا فى اليقين ، فافعَلْ ، فإن لم تستَطِعْ فإنّ في الصَبر على ما تكَرهُ خيراً كثيراً وإنّ النَصَر مع الصَبر و إنّ الفَرجَ مع الكَربِ وإنّ مع العُسرِ يُسراً .

يا أبا ذرٍّ ! هُمَّ بِالحسَنة وإن لم تعمَلْها ، لِكيلا تُكتَبَ من الغافِلينَ . » « 1 » [ در سفارش‌هاى پيامبر - صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم - به ابوذر - رحمه‌اللَّه - چنين آمده است : ]

اى ابوذر ! خداوند را چنان عبادت كن كه گويا او را مىبينى و اگر او را نمىبينى او تو را مىبيند ، و بدان كه نخستين عبادت خداوند شناخت اوست . او قبل از هر چيزى است و چيزى قبل از او نيست .

اى ابوذر ! هيچ انسان كُند و ضعيفى از روزى و بهره‌اش عقب نمىماند و هيچ آرزمندى به چيزى كه برايش مقّدر نشده نمىرسد و هر خيرى كه به هر كس مىرسد از خداست و هر كه از هر بدى و شرى در امان بماند ، خداوند او را در امان داشته است .

اى ابوذر ! خداوند به چيزى مانند اندوه طولانى عبادت نشده است .

اى ابوذر ! خداوند متعال جمع آورى مال را به من وحى نكرد ، بلكه به من وحى كرد :

« پروردگارت را همراه با ستايشى كه از جانب اوست از هر نقص و عيبى پيراسته نما و از سجده كنندگان باشد و او را تا فرارسيدن يقين [ مرگ ] پرستش و عبادت كن . »

اى ابوذر ! وقتى نور ايمان وارد قلب گردد ، قلب گشادگى و گسترش مىيابد .

ابوذر پرسيد : پدر و مادرم فداى شما باد ، علاقه گستردگى و گشادگى قلب چيست ؟

فرمود : برگشت به سوى سراى جاويد و كنار گرفتن از سراى فانى و آماده شدن براى مرگ قبل از فرار رسيدن آن .

اى ابوذر ! بايد در هر چيزى حتى در خوابيدن و خوردن ، نيت و قصد [ خدايى ]

( 1 ) . بحارالانوار ، ج 74 ، ص 74 ، حديث 3 .