تفسير جوامع الجامع (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٩٨
[ شأن نزول ]
احد ] به مسلمانان دست داد و نيز به خضوع و خشوع مسلمانان در برابر مشركان ، زمانى كه تصميم گرفتند به وسيله عبد اللَّه بن ابى از ابو سفيان امان بخواهند .
وَ ما كانَ قَوْلَهُمْ إِلَّا ؛ و گفتهء آنان نبود مگر اين سخن [ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنا ذُنُوبَنا وَ إِسْرافَنا فِي أَمْرِنا ] و با اين كه از افراد ربّانى بودند به منظور شكستن نفس و مقصّر دانستن آن ، گناهان و اسراف را به نفس خود نسبت داده‌اند . طلب استغفار از گناهان قبل از درخواست مقاومت و پايدارى در ميدانهاى جنگ و پيروزى بر دشمن ، براى اين است كه خواستهء آنان به اجابت نزديكتر باشد .
فَآتاهُمُ اللَّهُ ثَوابَ الدُّنْيا ؛ و خداوند پيروزى ، غنيمت و عزّت را به عنوان پاداش دنيوى به آنان عطا فرمود .
وَ حُسْنَ ثَوابِ الْآخِرَةِ ؛ « حسن » ( نيك بودن ) به پاداش آخرت اختصاص داده شده تا بر فضيلت و برترى آن بر ثواب دنيا دلالت كند .
[ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 149 تا 150 ]
[ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 149 تا 150 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تُطِيعُوا الَّذِينَ كَفَرُوا يَرُدُّوكُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ فَتَنْقَلِبُوا خاسِرِينَ ( 149 ) بَلِ اللَّهُ مَوْلاكُمْ وَ هُوَ خَيْرُ النَّاصِرِينَ ( 150 )
ترجمه
ترجمه
« اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد ، اگر از كسانى كه كافر شده‌اند ، اطاعت كنيد شما را به عقب باز مىگردانند ، و سرانجام زيانكار خواهيد شد ( 149 )
( آنها تكيه‌گاه شما نيستند ) بلكه تكيه‌گاه و سرپرست شما خداست و او بهترين ياوران است . ( 150 )
تفسير :
تفسير :
[ شأن نزول ]
[ شأن نزول ]
از امير مؤمنان على ( ع ) روايت شده كه فرمود : اين آيه در مورد سخن منافقان نازل شده است كه به مسلمانان پس از شكست در احد گفتند ؛ به دين گذشتهء برادران خود [ يعنى مشركان ] برگرديد ، و معناى آيه اين است كه اى مؤمنان اگر از كافران اطاعت كنيد و به سخن آنان كه مىگويند اگر محمّد ( ص ) فرستاده خدا بود