تفسير جوامع الجامع (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٥
تفسير :
موجب اتّفاق نظر و همدلى و تجمّع آنان بر كلمهء حق مىشد .
[ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 106 تا 108 ]
[ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 106 تا 108 ]
يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَ تَسْوَدُّ وُجُوهٌ فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَ كَفَرْتُمْ بَعْدَ إِيمانِكُمْ فَذُوقُوا الْعَذابَ بِما كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ ( 106 ) وَ أَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَتِ اللَّهِ هُمْ فِيها خالِدُونَ ( 107 ) تِلْكَ آياتُ اللَّهِ نَتْلُوها عَلَيْكَ بِالْحَقِّ وَ مَا اللَّهُ يُرِيدُ ظُلْماً لِلْعالَمِينَ ( 108 )
ترجمه
ترجمه
( آن عذاب بزرگ نفاق افكنان ) روزى خواهد بود كه صورتهايى سفيد و صورتهايى سياه مىگردد : امّا آنها كه چهره‌هايشان سياه شده ( به آنها گفته مىشود ) آيا بعد از ايمان ( و اخوت و برادرى در سايه آن ) كافر شديد ؟ پس ( اكنون ) بچشيد عذاب را در برابر آنچه كفر ورزيديد ( 106 )
و امّا آنها كه چهره‌هايشان سفيد شده در رحمت خداوند خواهند بود و جاودانه در آن مىمانند ( 107 )
اينها آيات خدا است كه به حق بر تو مىخوانيم و خداوند ( هيچ گاه ) ستمى براى جهانيان نمىخواهد . ( 108 )
تفسير :
تفسير :
يَوْمَ تَبْيَضُّ ؛ منصوب است به لهم عذاب عظيم . « بياض » ( سفيدى ) از نور و « سواد » ( سياهى ) از ظلمت ناشى مىشود و كسى كه نور حق در وجود او باشد نشانه‌اش سفيدى رنگ و نورانى بودن چهره و سفيدى رخسار اوست و نورش از پيشاپيش و سمت راستش در حركت است و كسى كه اهل باطل باشد نشانه آن تيره‌گى رنگ و گرفتگى چهره و سياهى رخسار اوست و تاريكى از هر سو وى را احاطه كرده است و ما از ظلمت باطل و اهل آن به خداوند و فضل او پناه مىبريم .
[ آن گاه خطاب به آنان گفته مىشود ] :
« أَ كَفَرْتُمْ » آيا كافر شديد ؟ ! همزه براى توبيخ و سرزنش و تعجّب از حال آنان