تفسير جوامع الجامع (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٤

تفسير :

ترجمه

ترجمه

بايد از ميان شما جمعى دعوت به نيكى كنند و امر به معروف و نهى از منكر نمايند و آنها رستگارانند ( 104 )

و مانند كسانى نباشيد كه پراكنده شدند و اختلاف كردند ( آن هم ) پس از آن كه نشانه‌هاى روشن ( پروردگار ) به آنان رسيد و آنها عذاب عظيمى دارند . ( 105 )

تفسير :

تفسير :

دربارهء « من » ( منكم ) دو قول است :

1 - براى تبعيض است ، زيرا امر به معروف و نهى از منكر از واجبات كفايى است و ( فقط ) كسى صلاحيّت آن را دارد كه اوّلا : « معروف » و « منكر » را بشناسد و ثانيا روش امر به معروف و نهى از منكر را بداند ، زيرا اگر به اين دو شرط جاهل باشد ، بسا ممكن است به منكر امر و از معروف نهى كند .

2 - براى « تبيين » است و جمله وَ لْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ ؛ به معنى و كونوا أمة مىباشد مانند آيهء : كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ ، « شما بهترين امّتى بوديد كه به سود انسانها آفريده شديد ( چه اين كه ) امر به معروف مىكنيد » . ( آل عمران / 110 ) وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ؛ فقط اينها شايسته رستگارىاند نه ديگران . خداى سبحان نخست دعوت به خير [ دين ] را ذكر فرموده ، زيرا در بين همهء تكاليف تكليفى عام و همگانى است ، ولى امر به معروف و نهى از منكر را چون تكليف خاصّى است در مرتبهء دوّم ذكر كرده است .

وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ تَفَرَّقُوا وَ اخْتَلَفُوا ؛ و شبيه كسانى كه در دين پراكنده و دسته دسته شدند يعنى يهود و نصارا نباشيد .

مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْبَيِّناتُ ؛ پس از آن كه نشانه‌هاى روشنى به آنان رسيد كه