تفسير جوامع الجامع (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٤٩
تفسير :
اين است كه در خير و صلاح وارد شوند .
[ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 90 تا 91 ]
[ سوره آل‌عمران ( 3 ) : آيات 90 تا 91 ]
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بَعْدَ إِيمانِهِمْ ثُمَّ ازْدادُوا كُفْراً لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الضَّالُّونَ ( 90 ) إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِمْ مِلْءُ الْأَرْضِ ذَهَباً وَ لَوِ افْتَدى بِهِ أُولئِكَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ وَ ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِينَ ( 91 )
ترجمه
ترجمه
كسانى كه پس از ايمانشان كافر شدند و سپس بر كفر ( خود ) افزودند ( و در اين راه اصرار ورزيدند ) هرگز توبه آنان پذيرفته نخواهد شد و ايشانند كه گمراهند . ( 90 )
كسانى كه كافر شدند و در حال كفر از دنيا رفتند ، اگر روى زمين پر از طلا باشد و آن را به عنوان فديه ( و كفاره اعمال بد خويش بپردازند ، هرگز از آنها قبول نخواهد شد و بر ايشان عذاب دردناك است و ياورى نخواهند داشت . ( 91 )
تفسير :
تفسير :
منظور از « الَّذِينَ كَفَرُوا » يهود هستند كه پس از ايمان به موسى و عيسى كافر شدند و سپس با كافر شدن به « محمّد » ( ص ) بر كفر خود افزودند . و يا منظور اين است آنها پس از ايمان داشتن به آن حضرت پيش از بعثت به او كافر شدند و سپس با اصرار ورزيدن بر كفرشان و دشمنى كردن با آن حضرت و نيز شكستن پيمان او و منع كردن ديگران از ايمان آوردن به او ، بر كفر خود افزودند .
لَنْ تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ ؛ توبه ايشان قبول نيست ، چون از روى اخلاص نمىباشد و دليل آن جملهء « أُولئِكَ هُمُ الضَّالُّونَ » است ، يعنى آنها از راه حق و صواب گمراه‌اند .
و گفته‌اند : يعنى توبه ايشان در هنگام ديدن عذاب قبول نيست به اين معنا كه آنها توبه نمىكنند جز آن گاه كه مرگ را با چشم خود ببينند .
وَ ماتُوا وَ هُمْ كُفَّارٌ ؛ و در حال كفر بميرند .
فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِمْ ؛ و هرگز از آنها فديه ( بدل ) پذيرفته نخواهد شد گرچه ،