تفسير جوامع الجامع (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤١٦

تفسير :

ترجمه

ترجمه

( به ياد بياوريد ) هنگامى را كه فرشتگان گفتند : اى مريم ! خداوند تو را به كلمه‌اى ( وجود با عظمتى ) از طرف خودش بشارت مىدهد كه نامش « مسيح عيسى بن مريم » است ، در حالى كه در اين جهان و جهان ديگر صاحب شخصيّت خواهد بود و از مقربان است . ( 45 )

و با مردم در گاهواره و در حالت كهولت ( ميانسال شدن ) سخن مىگويد و از صالحان است . ( 46 )

( مريم ) گفت : پروردگارا ! چگونه فرزندى براى من خواهد بود در حالى كه انسانى با من تماس نگرفته است ؟ ( در پاسخ او ) گفت :

خداوند ، اين گونه هر چه را بخواهد مىآفريند ، هنگامى كه چيزى را مقرّر نمايد ( و فرمان هستى آن را صادر كند ) فقط به آن مىگويد : « موجود باش » آن نيز فورا موجود مىشود . ( 47 )

تفسير :

تفسير :

« إِذْ قالَتِ » در اين آيه « بدل » است از « إِذْ قالَتِ » [ در آيهء 42 ] و مىتوان گفت بدل از « إِذْ يَخْتَصِمُونَ » در آيهء قبل است .

يُبَشِّرُكِ ؛ تو را به چيزى خوشحال كننده بشارت مىدهد .

بِكَلِمَةٍ مِنْهُ اسْمُهُ الْمَسِيحُ ؛ « مسيح » معرب « مشيح » بوده و « مشيح » در زبان عبرى به معناى مبارك است ، مانند آيهء : وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ ؛ « و خدا مرا هر كجا باشم مايه بركت و رحمت گردانيد » ( مريم / 31 ) ، و عيسى نيز معرّب « ايشوع » است و در مورد ناميده شدن « مسيح » به اين نام اقوالى است :

1 - زيرا جبرئيل او را در وقت ولادت با بالهاى خود مسح كرد تا از شر شيطان در امان بماند .

2 - زيرا هيچ مبتلا و مريضى را مسح نمىكرد مگر اين كه شفا مىيافت .

و جملهء « اسْمُهُ الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ » مركب از سه چيز است :

1 - « عيسى » كه نام اوست .