تفسير جوامع الجامع (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٠٣

[ شأن نزول ] :

ترجمه

ترجمه

بگو اگر خدا را دوست مىداريد از من پيروى كنيد تا خدا ( هم ) شما را دوست بدارد و گناهانتان را ببخشد و خدا آمرزندهء مهربان است .

( 31 )

بگو اطاعت خدا و اطاعت فرستادهء ( او ) كنيد و اگر سرپيچى كنند ، خداوند كافران را دوست نمىدارد . ( 32 )

تفسير :

تفسير :

[ شأن نزول ] :

[ شأن نزول ] :

آيات فوق دربارهء گروهى از اهل كتاب [ مسيحيان نجران ] كه مىگفتند : نَحْنُ أَبْناءُ اللَّهِ ( ما دوستان خدا هستيم ) نازل شده است و خداى سبحان پيروى از رسول خود را مصداق بارز اين محبّت قرار داده و مىفرمايد :

إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي ؛ اگر در اين ادّعاى خود كه خدا را دوست مىداريد ، صادق هستيد پس مرا اطاعت كنيد و اگر خدا را اطاعت كرديد ، او شما را دوست داشته و گناهان شما را مىبخشد .

محبّت داشتن خداوند نسبت به بنده‌اش به اين است كه بخواهد به او پاداش دهد و محبّت داشتن بنده نسبت به خداوند به اين است كه بخواهد اطاعت و بندگى او كند ، زيرا محبّت از جنس اراده است . سپس اين مطلب را مورد تأكيد قرار داده و فرموده است :

قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ الرَّسُولَ ؛ بگو ( اى پيامبر ) اگر چنان كه ادّعا مىكنيد ، خدا را دوست داريد پس نشانهء دوستى خود را با پيروى از خدا و رسولش آشكار سازيد .

فَإِنْ تَوَلَّوْا ؛ و اگر از اطاعت خدا و رسولش رو گردانديد . « تولوا » ممكن است فعل ماضى ، و يا فعل مضارع و به معناى « تتولوا » باشد . كه در اين صورت جزء سخنانى است كه رسول خدا ( ص ) به آنان فرمود .

فَإِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْكافِرِينَ ؛ يعنى خداوند كافران را دوست ندارد و به خاطر كفرشان پاداشى را براى آنان در نظر نخواهد گرفت . آمدن اسم ظاهر ( اللَّه ) به جاى