تفسير جوامع الجامع (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٨٤

تفسير :

اين وعده الهى بود .

معناى « سين » در « فَسَيَكْفِيكَهُمُ » اين است كه اين وعدهء خداوند به حفظ و نگاهدارى پيامبر از شرّ دشمنان به زودى تحقق پيدا خواهد كرد هر چند اندكى به تأخير بيفتد .

وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ؛ اين جمله يا وعيد است براى كفار و يا وعده است براى رسول خدا و چنان چه منظور وعده به پيامبر باشد معنايش اين است كه ما سخنان آنها را مىشنويم و به اعمالى كه آنها عليه تو انجام مىدهند و نقشه‌هايى كه مىكشند و توطئه‌هايى كه مىچينند داناييم و آنان را به خاطر اين گونه اعمال عقاب خواهيم كرد .

و يا منظور اين است كه اى پيامبر ، ما آن چه را تو ما را بدان مىخوانى مىشنويم و از نيّت و خواسته تو كه چيزى جز اظهار دين نيست آگاهيم و دعايت را اجابت مىكنيم .

« صِبْغَةَ اللَّهِ » : « صبغة » مصدر مؤكد ( مفعول مطلق ) است و منصوب به « آمَنَّا بِاللَّهِ » در آيهء قبل مىباشد . چنان كه « وَعَدَ اللَّهُ » « 1 » منصوب است به فعلى كه بر آن مقدم و حذف شده است .

« صبغة » از « صبغ » ( يعنى رنگ آميزى كرد ) اخذ شده مانند « جلسة » كه از « جلس » گرفته شده است . و منظور از « صبغة » همان حالت و نحوه رنگ آميزى است ، و به معناى تطهير است ، زيرا ايمان به خدا نفس و روان انسانها را پاكيزه مىكند ، و اين تعبير به خاطر اين است كه در ميان مسيحيان معمول بود كه « نوزادان » خود را در آب زرد رنگى كه « معموديّه » ناميده مىشد ، فرو مىبردند و اين عمل را تطهير آن نوزاد مىدانستند و در اين آيه نظر به اين نكته است كه

( 1 ) - روم / 6 .