تفسير جوامع الجامع (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٧٧
تفسير :
به آيين او روى آورده شود .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 131 تا 132 ]
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 131 تا 132 ]
إِذْ قالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ ( 131 ) وَ وَصَّى بِها إِبْراهِيمُ بَنِيهِ وَ يَعْقُوبُ يا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى لَكُمُ الدِّينَ فَلا تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ ( 132 )
ترجمه
ترجمه
( به خاطر بياوريد ) هنگامى را كه پروردگار به او گفت اسلام بياور ( و در برابر حق تسليم باش ، او فرمان پروردگار را از جان و دل پذيرفت ) گفت در برابر پروردگار جهانيان تسليم شدم . ( 131 )
ابراهيم و يعقوب فرزندان خود را ( در بازپسين لحظات عمر ) به اين آئين وصيّت كردند ( و هر كدام به فرزندان خويش گفتند ) فرزندان من ! خداوند اين آيين پاك را براى شما برگزيده است و شما جز به آيين اسلام ( تسليم در برابر فرمان خدا ) نميريد . ( 132 )
تفسير :
تفسير :
« إِذْ قالَ » ، ظرف است براى « اصطفيناه » يعنى هنگامى به ابراهيم گفتيم تسليم باش كه او را به رسالت برگزيديم . و معناى قال له ربه اسلم ؛ اين است كه او هنگامى به رسالت برگزيده شد كه به ذهنش رسيد تا در دلايل و نشانه‌هاى توحيد و حقّانيّت اسلام مطالعه و تأمل نمايد .
قالَ أَسْلَمْتُ ؛ يعنى سپس مطالعه و تدبر كرد و خداى يكتا را شناخت ، بعضى گفته‌اند « اسلم » يعنى يقين كن و فرمان ببر .
« وَ وَصَّى بِها » ، « اوصى » نيز قرائت شده است . ضمير در « بها » به « كلمه » بر مىگردد ، بنا بر اين كه منظور از آن جمله ، « أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعالَمِينَ » در آيهء قبل باشد مانند ضمير در آيهء و جعلها كلمة باقية « 1 » كه به جملهء اننى براء مما تعبدون الا الذى
( 1 ) - زخرف / 28 .