تفسير جوامع الجامع (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ١٣٢

تفسير :

فرستادند چون تحريف كتاب خدا و كفر به محمّد ( ص ) و ديگر انواع كفر .

« تمنى » اين است كه انسان به زبان خود بگويد : كاش فلان چيز از آن من بود .

وَ اللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ ؛ اين جمله در مقام تهديد آنان است .

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 96 ]

[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 96 ]

وَ لَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلى حَياةٍ وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَ ما هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذابِ أَنْ يُعَمَّرَ وَ اللَّهُ بَصِيرٌ بِما يَعْمَلُونَ ( 96 )

ترجمه

ترجمه

آنها را حريصترين مردم حتى حريصتر از مشركان به زندگى ( اين دنيا و اندوختن ثروت ) خواهى يافت ( تا آنجا ) كه هر يك از آنها دوست دارد هزار سال عمر كند ، در حالى كه اين عمر طولانى او را از عذاب خداوند باز نخواهد داشت و خدا به كردار ناپسند آنان آگاه است . ( 96 )

تفسير :

تفسير :

وَ لَتَجِدَنَّهُمْ ؛ از مادّهء « وجدت » به معنى « علمت » است چنان كه عرب مىگويد : وجدت زيدا ذا الحفاظ يعنى زيد را صاحب غرور دانستم . « هم » و « أَحْرَصَ النَّاسِ » هر دو مفعول براى « تجدن » است و چون قرآن نوع خاصّى از حيات يعنى حيات طولانى را اراده كرده است ، « حيات » به صورت نكره آمده است .

وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا ؛ اين جمله حمل بر معنا مىشود ، زيرا « أَحْرَصَ النَّاسِ » در اصل « احرص من الناس » بوده است ، و اگر چه « الَّذِينَ أَشْرَكُوا » داخل در تحت « الناس » است از اين رو مشركان را جداگانه ذكر كرده كه حرص آنان بيشتر است ، و مىتوان گفت مقصود جمله چنين بوده : و احرص من الذين اشركوا ، و « احرص » دوّم به قرينهء « أَحْرَصَ النَّاسِ » حذف شده است .

منظور از « وَ مِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا » توبيخ شديد يهود است [ يعنى حرص يهود از حرص مشركان نيز بيشتر است ] زيرا حرص مشركان بر زندگى امر بعيدى نيست