تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٧١

شرحها

قالُوا هذَا الَّذِي رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ اين چه تعبيرى است ! آيا ميوه بهشتى عين همان است كه در دنيا خورده بودند ؟ به نظر مىآيد : اين جملهء از يك واقعيت عجيبى خبر مىدهد مثلا مقدارى كود و آب بدرخت سيب مىدهيم ، موقع چيدن ميوه ، صحيح است بگوئيم : اين سبب همان كود و آب است كه بدرخت داده بوديم و اگر دانه‌اى در زمين بكاريم بعد از سنبل شدن ، صحيح است بگوئيم :

اين همان دانه است كه كاشته بوديم .

بنا بر اين : مثلا يك نفر سيبى مىخورد ، آن در بدن وى انرژى توليد مىكند و چون دو ركعت نماز خواند مقدارى انرژى به صورت نماز از وى مصرف مىشود كه از سيب توليد شده بود ، اگر روز قيامت همان انرژى ( بنا بر تجسم عمل ) به صورت يك سيب تحويل انسان شود مىتواند بگويد : اين همان است كه در دنيا به من روزى شده بود .

پس ميوه دنيا در وجود مؤمن مبدل به عمل مىشود و همان عمل در آخرت مبدل بميوه مىشود ، از اين لحاظ ميوهء آخرت عين ميوهء دنيا است آرى « هذَا الَّذِي رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ » ممكن است مراد از « رُزِقْنا مِنْ قَبْلُ » ايمان و عمل باشد يعنى آنها ايمان و عمل دنيايى را به صورت ميوه‌ها مىبينند و گويند : اين همان است كه در دنيا بما عطا شده بود از طرف ديگر ميوهء آخرت هميشگى ، لذيذتر و پاكيزه‌تر است و لذا صحيح است كه بگوئيم : هر دو ميوه شبيه هم هستند « وَ أُتُوا بِهِ مُتَشابِهاً » مادهء هر دو يكى است ولى ميوهء بهشتى متكامل است . و اللَّه العالم .

« أَزْواجٌ مُطَهَّرَةٌ » حكايت از آن دارد كه زنان بهشتى از آلودگيهاى ظاهرى و باطنى از قبيل چرك . كثافت ، حيض ، حسد ، كينه و غيره پاك هستند آرى إِنَّا أَنْشَأْناهُنَّ إِنْشاءً فَجَعَلْناهُنَّ أَبْكاراً عُرُباً أَتْراباً واقعه / 35 - 37 از حضرت صادق عليه السّلام از زنان بهشتى سؤال شد فرمود :

« الازواج المطهرة التي لا يحضن و لا يحدثن » « 1 »

( 1 ) - تفسير برهان .