تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٥

كلمه‌ها

سرگردانى در ضلالت . مراد از آن در آيه معناى دوم است يعنى در نفاقشان سرگردان مىمانند و نمىدانند چه مىكنند .

اشتروا : شرى ، شراء و اشتراء هر سه از اضداد هستند و به معنى خريدن و فروختن هر دو به كار روند بنا بر آنكه اهل لغت گفته‌اند ، اما « شرى » در قرآن همه جا به معنى فروختن آمده است ولى اشتراء در هر دو به كار رفته است ، آنجا كه به معناى خريدن باشد ثمن با لفظ « باء » آيد چنان كه در آيه است ، يعنى گمراهى را خريدند و در عوض هدايت را دادند و آنجا كه به معنى فروختن باشد مبيع با « باء » آيد مانند : وَ لا تَشْتَرُوا بِآياتِي ثَمَناً قَلِيلًا ( بقره / 41 ) .

تجارت : معامله : خريد و فروش . آن در قرآن مجيد هم در خريد و فروش متعارف به كار رفته است و هم در خريد و فروش معنوى چنان كه در آيهء شريفه .

مهتدين : اهتداء از باب افتعال به معناى هدايت يافتن و قبول هدايت است « مهتدين » هدايت يافتگان .

مثل : صفت . حالت . عبرت . حديث . مراد از آن در اينجا حال و حكايت است .

استوقد : و قد : افروخته شدن آتش ، ايقاد : افروختن آتش . استيقاد :

افروختن و افروخته شدن . در آيه به معنى افروختن است و اگر طلب مراد باشد معناى « استوقد نارا » چنين مىشود : خواست آتشى بيافروزد .

اضائت : اضائه : روشن شدن و روشن كردن ، لازم و متعدى هر دو آمده است چنان كه در آيهء اول متعدى و در آيهء بعدى لازم است ، اصل