تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٩
شرحها
در آثار گناهان به كار رفته است ( قاموس قرآن ) .
وجه اللَّه : وجه به معنى چهره و ذات شىء است ، مراد از آن در آيه توجه و رو كردن خداست .
احصروا : حصر : حبس و تنگ گرفتن احصار نيز به همان معنى است .
تعفف : مناعت طبع خود نگه‌دار بودن .
ضربا : در قاموس و اقرب الموارد آمده : « ضرب : تحرك » ظاهرا مراد از آن در آيه تلاش و تكسب است نه مسافرت .
سيما : علامتى كه چيزى با آن شناخته مىشود .
الحاف : اصرار و سماجت . « الحف السائل : الح » .
الباب : جمع لب . آن در اصل به معنى مغز است و در عقل و خرد به كار رود .
شرحها
شرحها
مضمون آيات فوق در تعقيب انفاق به شرح زير است .
اولا مؤمن مقدارى از منافع كسب و محصول زراعت خويش را در راه خدا انفاق كند ، اما آن نفقه بايد به درد بخور و احتياج رفع كن باشد نه چيزى كه اگر به خود شخص بدهند حاضر به قبول آن نباشد .
ثانيا : در اين كار با افكار شيطانى و اينكه چرا انفاق كنم شايد در آينده محتاج شوم ، مبارزه نمايد زيرا پيوسته اين افكار در مغز انسان خواهد بود .
ثالثا : هر كه اهميت انفاق و لزوم آن را بفهمد ، كمال و دركى از خدا به وى عطا شده است .
رابعا : انفاق را مىشود علنى و با اطلاع ديگران و يا بطور مخفى انجام داد .
خامسا : فقراء عفيف در اين كار مقدم مىباشند و نيز همه اينها پيش خدا پاداشى