تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٧
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 267 تا 274 ]
267 - اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد از خوب‌هاى آنچه كسب كرده‌ايد و از آنچه از زمين براى شما بيرون آورده‌ايم انفاق كنيد ، و پست آن را در نظر نگيريد كه انفاق كنيد حال آنكه خود آن را نمىگيريد مگر آنكه در گرفتن چشم‌پوشى كنيد و بدانيد كه خدا بىنياز و پسنديده است .
268 - شيطان به شما وعدهء تنگدستى مىدهد و به زشت ( بخل ) دعوت مىكند ( ولى ) خدا به شما از جانب خود وعدهء آمرزش و فزونى مىدهد ، خدا وسعت بخش و داناست .
269 - معرفت و درك را به هر كه بخواهد مىدهد و به هر كه معرفت ( و بينش ) داده شد خير فراوانى داده شده است و جز خردمندان ( درك نمىكنند ) و متذكر نمىگردند .
270 - آنچه انفاق كرده‌ايد و يا نذرى كه ملتزم شده‌ايد خدا آن را مىداند ، ستمگر آن را يارانى نيست .
271 - اگر صدقات را آشكار بدهيد آن خوبست و اگر آن را مخفى داشته و به فقراء بدهيد ، آن براى شما بهتر است ( خدا ) قسمتى از گناهانتان را مىپوشاند ( محو مىكند ) خدا به آنچه مىكنيد داناست .
272 - هدايت آنها ( كه درست انفاق بكنند ) بر عهدهء تو نيست ، بلكه خدا هر كه را بخواهد هدايت مىكند آنچه از مال انفاق مىكنيد براى خودتان است ، جز براى طلب رضاى خدا انفاق نمىكنيد ، هر چه از مال انفاق بكنيد به شما داده مىشود و مظلوم نمىشويد .
273 - ( صدقه ) براى فقيرانى است كه در راه خدا ( از مال خود ) ممنوع و آواره شده‌اند قدرتى به تلاش و سفر ندارند ، شخص بىاطلاع از جهت عفتشان آنها را ثروتمند مىپندارد ، تو آنها را از چهره‌شان مىشناسى از مردم به اصرار سؤال نمىكنند ، آنچه از مال انفاق مىكنيد خدا به آن دانا است .
274 - آنان كه اموال خويش را شب و روز نهان و آشكار انفاق مىكنند ، مزدشان نزد