تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٥٠٢

شرحها

پاداشى نخواهند ديد آرى : انفاق باطل شده .

وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ اين قسمت ظاهرا به رياكاران نيز شامل است يعنى : خدا اين گونه اشخاص را در اين كار و اين نيت هدايت نمىكند كه اين كار و نيت راه ضلالت است و در آن هدايت نمىتواند باشد ، آنها در اين كار راه كفر مىروند ، در راه كفر هدايت نيست . ظاهرا آنست كه كار آنها كار كفار است نه اينكه خود كافر باشند مثل آيه : وَ مَنْ كَفَرَ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنِ الْعالَمِينَ آل عمران / 97 درباره تارك حج .

ناگفته نماند : خدا كسى را هدايت مىكند كه در كفر يا در كار بد ، توجه و تنبهى پيدا كند ، او در آن حال مورد هدايت است و ممكن است خدا فكر او را عوض كند و هدايت يابد و گرنه ادامهء كفر و ادامهء گناه مورد هدايت نمىشود زيرا آن ضلالت است و بس .

265 - وَ مَثَلُ الَّذِينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ وَ تَثْبِيتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصابَها وابِلٌ فَآتَتْ أُكُلَها ضِعْفَيْنِ فَإِنْ لَمْ يُصِبْها وابِلٌ فَطَلٌّ .

اين مثل براى كسانى است كه انفاق ريايى نمىكنند و نيز با منت و اذيت بعدى آن را باطل نمىنمايند . « ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ » مىرساند كه ريا نمىكنند « تَثْبِيتاً مِنْ أَنْفُسِهِمْ » روشن مىكند كه اين انفاق ، منتى و اذيتى در پى ندارد ، بهتر است « تثبيتا » تميز باشد ، يعنى : نفس خود را تثبيت و استوار كرده‌اند كه بعدا منت نخواهند گذاشت .

بودن باغ در نقطهء بلندى براى آنست كه از خطر سيل و سايهء درختان ديگر و نظير آن در امان باشد . اين باغ در اثر موقعيت و خوبى زمين طورى است كه اگر باران مفصلى به آن برسد ميوه دو چندان مىدهد و اگر باران نرسد ، باران خفيف و حتى شبنم در ثمر دادن آن كافى است يعنى : در هيچ حال بىثمر