تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٨

شرحها

بنا بر آنكه گفته شد « الذين . . . » وصف « متقين » است يعنى آنها كه روح تقوى دارند و زنده‌اند اين اوصاف را مىپذيرند ، ايمان مىآورند و عمل مىكنند ، مراد از « الغيب » در وحلهء اول خداست كه به علت ناديده بودن « غيب » تعبير شده و گرنه از هر پيدا پيداتر است و مىشود شامل هر غيب باشد كه بايد ايمان آورد مانند ملائكه و امام زمان عليه السّلام و مانند آنها « 1 » ولى بايد به آخرت شامل نباشد كه آن در ذيل آيهء بعدى خواهد آمد اين آيه در بيان اعتقاد و عمل مؤمن است .

4 - وَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِما أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَ ما أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَ بِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ وصف ديگر مؤمنان است و حكايت دارد كه تكميل ايمان در صورتى است كه به پيامبران گذشته و دين آنها نيز ايمان آورد ، ايمان بروز قيامت نيز از آن جمله است .

5 - أُولئِكَ عَلى هُدىً مِنْ رَبِّهِمْ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ لفظ « من ربهم » وصف « هدى » و تقديم « هم » براى حصر و اختصاص است يعنى آنها از جانب خدا در هدايتند و فقط آنها رستگارانند ، منافقان و كفار ، گمراهان و اشقيا مىباشند .

6 - إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ بيان گروه دوم است . ناگفته نماند : كفر دو گونه است ، يكى كفر و انكار از روى عناد و لجاجت ، يعنى شخصى دانسته و از روى عمد ، حقيقت را انكار كرده و تسليم نمىشود ، چنان كه دربارهء فرعون و قوم او آمده : وَ جَحَدُوا بِها وَ اسْتَيْقَنَتْها أَنْفُسُهُمْ ظُلْماً وَ عُلُوًّا ( نمل / 14 ) يعنى در باطن يقين كردند كه معجزات موسى حق است

( 1 ) - در تفسير برهان از امام صادق ( ع ) نقل شده است كه در بارهء يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ فرمود : مؤمن بغيب « من آمن بقيام القائم » و در روايت ديگر فرمود : « الغيب فهو الحجة الغائب » .