تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٣

شرحها

تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ اين گمان را علنى كرد .

247 - قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طالُوتَ مَلِكاً قالُوا أَنَّى يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنا وَ نَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَ لَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِنَ الْمالِ .

« انى » به معنى « چگونه - كيف » است اين اولين مخالفت آنها بود با آنكه پيامبرشان گفت : خدا چنين فرموده است . در مجمع البيان فرموده : نبوت در فرزندان لاوى بن يعقوب و حكومت در خانوادهء يهود ابن يعقوب بود ، طالوت از اين دو خانواده نبود . شايد بدانجهت گفته‌اند : ما از او لايقتريم ، وانگهى ثروت را شرط رهبرى دانستند .

قالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ وَ زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ يعنى :

اولا اين انتخاب از جانب خداست ، ثانيا شرط رهبرى كاردانى و نيروى جسمانى است تا كارها را از روى خرد و دانش رهبرى كند و در كشيدن بار مسئوليت پرتوان باشد .

وَ اللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ واسِعٌ عَلِيمٌ خدا محيط و دانا است مىداند رهبرى را كدام كسى بدهد ، راجع به اين جمله رجوع كنيد به ذيل آيه :

أَ لَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْراهِيمَ فِي رَبِّهِ أَنْ آتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ بقره / 258 .

248 - وَ قالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَنْ يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَ بَقِيَّةٌ مِمَّا تَرَكَ آلُ مُوسى وَ آلُ هارُونَ .

اين استدلال دوم بر رهبرى طالوت است در مجمع البيان از تفسير قمى از حضرت باقر - صلوات اللَّه عليه - روايت شده : صندوق همان بود كه موسى را مادرش در آن گذاشت و به آب انداخت ، آن در ميان بنى اسرائيل بود كه با آن تبرك مىجستند موسى به هنگام مرگ ، الواح تورات و زره خود و ديگر آثار نبوت را در آن گذاشت و به وصى خود يوشع بن نون سپرد .