تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٤٤١

كلمه‌ها

معنى ظهور و اظهار و به قول زجاج به معنى گوشهء شىء است .

خطبه : ( بكسر خاء ) خواستگارى . اصل آن خطب به معنى روبرو سخن گفتن است .

اكننتم : يعنى مخفى داشتيد اصل آن كن به معنى پوشاندن و مستور كردن است .

تواعدوهن : مواعده با همديگر وعده گذاشتن است .

تعزموا : عزم به معنى قصد و اراده است .

عقده : عقده به معنى بستن و گره زدن مىباشد ، عقده اسم چيزى است كه گره زده مىشود نكاح باشد يا پيمان و يا غير آن . پس « النكاح » بيان « عقده » است .

كتاب : كتاب در اصل مصدر است به معنى نوشتن آن در آيه به معنى مفعول ( مكتوب ) مىباشد .

فاحذروه : يعنى حذر كنيد از او حذر به معنى پرهيز و احتراز از شىء مخوف است .

تمسوهن : مس به معنى دست زدن است مثل لمس ، مراد از آن آميزش جنسى است .

تفرضوا : فرض به معنى تعيين ، فريضه به معنى تعيين شده ، اصل كلمه به معنى قطع است .

متعوهن : يعنى به آنها متاع دهيد متاع مطلق مال است بقره / 36 .

موسع : ثروتمند ، اين كلمه از « سعه » به معنى فراخى و گسترش است .

قدر : ( بر وزن ثمر ) توانايى ، اندازه ، همچنين است قدر بر وزن عقل .

مقتر : فقير و تنگدست ، قتر به معنى كم كردن و تنگ گرفتن ، مقتر اسم فاعل آنست .