تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٧١

شرحها

نمىشد ، در روايات كتاب كافى آمده : مراد از آيه تكبير گفتن در ايام تشريق است صورت تكبير چنين است :

اللَّه اكبر ، اللَّه اكبر ، لا إله الا اللَّه و اللَّه اكبر ، اللَّه اكبر ، و للَّه الحمد ، اللَّه اكبر على ما هدانا ، اللَّه اكبر على ما رزقنا من بهيمة الانعام .

ايام تشريق عبارتند از روز يازدهم ، دوازدهم و سيزدهم ذو الحجة ، آنان كه در « منى » هستند اين تكبير را بعد از پانزده نماز مىگويند ، از نماز ظهر روز عيد قربان شروع شده در نماز صبح روز سيزدهم تمام مىشود ، آنان كه در شهرهاى ديگر هستند براى آنها بعد از ده نماز سفارش شده است « 1 » فقهاء به استحباب اين تكبير فتوى داده‌اند ولى سيد مرتضى بر وجوب آن در ايام تشريق فتوى داده است .

فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ وَ مَنْ تَأَخَّرَ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ لِمَنِ اتَّقى .

بنا بر تفسير اماميه تقدير آيه لمن اتقى الصيد يعنى هر كس در دو روز از ايام تشريق ( روز دوازدهم ) از « منى » كوچ كند گناهى ندارد و هر كه به روز سوم بماند باز گناهى بر او نيست ، اين مخير بودن براى كسى است كه تا كوچ كردن مردم شكار نكرده باشد اما شكار كننده بايد شب سيزدهم را نيز در « منى » بماند و فرداى آن به جمره‌ها سنگ زند و از « منى » خارج شود .

در تفسير عياشى از حضرت صادق عليه السّلام دربارهء فَمَنْ تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ . . . نقل شده كه فرمود : « يرجع مغفورا له لا ذنب له » يعنى در هر دو صورت در حالى از « منى » بر مىگردد كه گناهش آمرزيده است ، نظير اين روايت در « فقيه » نيز نقل شده است ، على هذا « فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ » در هر دو مورد قيد

( 1 ) - استفاده از كافى كتاب الحج باب التكبير فى ايام التشريق ج 4 / 516 .