تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٧٠

شرحها

ناگفته نماند خواستن هر دو گروه به زبانحال است يعنى اعمالشان و طرز تفكرشان چنين حكايت مىكند و چون اهل دنيا نعمت دنيا مىخواهند حسنه باشد يا غير آن . على هذا كلمه « حسنة » در كلام آنها نيامده اما گروه دوم نعمتى مىخواهند كه مورد رضاى خدا باشد لذا لفظ « حسنة » دوباره در كلام آنها آمده است .

201 - وَ مِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ رَبَّنا آتِنا فِي الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النَّارِ .

گفته شد كه اين خواستن به زبانحال و عمل است شايد در زبان هم بگويند ولى منظور خواستن عملى است .

202 - أُولئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا .

چون خواست گروه دوم خواست عملى است لذا آنها را در مقابل آنچه مىگويند و مىكنند نصيبى و پاداشى هست در دنيا و آخرت ، بر خلاف گروه اول كه كارشان نسبت به آخرت حبط و پوچ است وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلاقٍ .

وَ اللَّهُ سَرِيعُ الْحِسابِ سريع الحساب از اسماء خداست ، و آن ظاهرا شامل دنيا و آخرت هر دو است كه پاداش و كيفر خدا در هر دو هست به نظر « المنار » جملهء أُولئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِمَّا كَسَبُوا راجع به پاداش دنياست وَ اللَّهُ سَرِيعُ الْحِسابِ به پاداش آخرت مربوط است . به نظر نگارنده اين سخن بعيد نيست زيرا گروه دوم هر دو را خواسته‌اند ، بهتر است جمله اول راجع به خواستهء اول و جمله دوم راجع به خواسته دوم باشد . ضمنا صفت سريع الحساب حكايت از احاطهء علمى خدا دارد نسبت به اعمال بندگان و جمع و تفريق آنها .

203 - وَ اذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيَّامٍ مَعْدُوداتٍ .

ظهور اين جمله در اذكار به خصوصى است و گرنه ايام معدودات گفته