تفسير احسن الحديث (فارسى) — الجزء ١، الصفحة ٣٦٠
كلمه‌ها
است قربان كند ، و هر كه پيدا نكرد سه روز در موسم حج و هفت روز بعد از برگشتن روزه بگيرد ، اين ده روز كامل است ، حج تمتع وظيفه كسى است كه خانواده‌اش مقيم مسجد الحرام نباشد ، از خدا به ترسيد و بدانيد كه مجازات خدا سخت است .
197 - عمل حج در ماه‌هاى معينى است ، هر كه در آنها عمل حج را ( با شروع ) بر خود واجب كند ( بداند كه ) در اثناى حج جماع و گناه و جدال نيست ، آنچه كار خوب بكنيد خدا مىداند ، توشه گيريد كه بهترين توشه پرهيزكارى است و اى صاحبان خرد از من به ترسيد .
198 - گناهى بر شما نيست كه فضلى از خدا به طلبيد ( اثناى حج داد و ستد كنيد ) چون از عرفات كوچ كرديد ، در مشعر الحرام خدا را ياد كنيد ، وى را ياد كنيد نظير آنكه شما را هدايت نمود حقا كه پيش از آن از گمراهان بوديد .
199 - سپس ( به منى ) كوچ كنيد از آنجا كه مردم كوچ مىكنند و از خدا طلب آمرزش كنيد كه خدا آمرزنده و مهربان است .
كلمه‌ها
كلمه‌ها
حج : در اصل به معنى قصد و در شريعت قصد خانه خدا است براى اعمال به خصوصى .
عمره : عمل به خصوصى است كه عن قريب توضيح داده خواهد شد ، اين لفظ از عماره به معنى آبادى است گويى با عمل عمره ، كعبه آباد و دائر مىشود .
احصرتم : حصر به معنى تنگ گرفتن و حبس است ، احصار آنست كه كسى به وسيله دشمن يا مرض يا غير آن از اتمام عمل حج يا عمره ممنوع گردد .
هدى : قربانى مخصوص حج و قربانيهاى ديگر را اضحيه گويند .